اصلا" نمیدونم چی بگم.فقط اینکه اولین باره که توی زندگیم یه اتفاق رو بعد از ۷ماه فراموش نکردم.عجیبه !!!شاید حکمتی توی کار باشه.راستش من آدمی نیستم که عاشق بشم یا جونم بسته به جون یه نفر باشه یا بدون اون نتونم زندگی کنم. از این بابت هم خوشحالم .زود دل میبندم و خیلی زود تر از اونی که فکرش رو بکنی دل میکنم و فراموش میکنم.نمی دونم خوبه یا نه؟امما عجیب تر از اون اینه که بعد از ۷ ماه نتونستم فراموش کنم!خیلیه ها.

من نمی خوام بگم دوستش دارم ولی نمیتونم از ذهم بیرونش کنم.همش میاد تو فکرم.ازشم بدم نمیاد !! یه جورایی جذابه البته این فقط نظر من نیست همه همین و مین ولی این جذتب بودمش دلیل نمیشه که همش بیاد تو ذهنم .این همه آدم جذاب اطراف من هستن!!!

خدا چی کار کنم از ذهنم بره بیرون؟

تو یه راهی پیش پام بذار!!

فعلا"

یا علی